Cyklosporyna na Łuszczycę

Cyklosporyna jest silnym środkiem immunosupresyjnym zatwierdzonym dla osób dorosłych bez defektu immunologicznego, z ciężką, oporną w leczeniu łuszczycą plackowatą, u których zawiodła co najmniej jedna metoda terapii systemowej. W teście porównującym dwa leki z cyklosporyną (Neoral i Sandimmune), wzięli udział pacjenci o umiarkowanie do mocno nasilonej formie choroby. Odsetek pacjentów, u których uzyskano całkowite lub prawie całkowite ustąpienie zmian skórnych, wyniósł dla tych leków odpowiednio 58,8% i 50,0%, po 16 tygodniach leczenia dwa razy na dobę.

Przeciwwskazania do stosowania cyklosporyny u pacjentów z łuszczycą obejmują jednoczesną fototerapię PUVA lub UVB, stosowanie metotreksatu lub innych leków immunosupresyjnych, smoły węglowej lub radioterapii. Jest ona również przeciwwskazana dla ludzi z nieprawidłowym funkcjonowaniem nerek, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub nowotworami. Cyklosporyny nie należy także stosować u kobiet z łuszczycą, które karmią piersią.

Najpoważniejszym ryzykiem związanym z leczeniem łuszczycy cyklosporyną, jest możliwość nieodwracalnego uszkodzenia nerek. Inne poważne zagrożenie, to możliwość pojawienia się nadciśnienia tętniczego lub pogorszenia istniejącego nadciśnienia. Inne istotne skutki uboczne związane ze stosowaniem tego leku obejmują ból głowy, hipertrójglicerydemię, hirsutyzm (nadmierne owłosienie), parestezję lub przeczulicę, objawy grypopodobne, nudności lub wymioty, biegunkę, senność oraz bóle stawów.

Wiele testów preskriningowych musi zostać wykonanych u osób z łuszczycą i pacjenci muszą być monitorowani przez cały czas stosowania cyklosporyny, w celu uniknięcia uszkodzenia narządów docelowych.