Łuszczyca - Objawy i Rodzaje

Charakterystyczną zmianą skórną w łuszczycy jest rumieniowaty "placek" o wyraźnych granicach, z białymi lub srebrnymi łuskami. Łuszczący się czerwony placek na skórze jest klinicznym odzwierciedleniem zjawisk zachodzących w organizmie, obejmujących hiperkeratozę, parakeratozę, akantozę naskórka, kręte i rozszerzone naczynia krwionośne oraz zapalną wydzielinę składającą się głównie z limfocytów. Nasilenie choroby jest częściowo związane ze stopniem wypiętrzenia zmiany skórnej, jej zarumienienia i obecności łusek. Ocena nasilenia schorzenia jest skomplikowana, ponieważ pacjenci mogą mieć skupioną ciężką łuszczycę lub rozprzestrzenioną lekką formę przypadłości. Zależy to częściowo od intensywności trzech zasadniczych oznak indywidualnych zmian skórnych: zarumienienia, wzniosłości i łusek.

Łuszczyca plackowata

Najczęściej występującym rodzajem choroby jest przewlekła łuszczyca plackowata, nazywana też pospolitą. Charakteryzuje się ona zmianami skórnymi, które mogą mieć do 20 cm średnicy. Często objawia się symetrycznymi plackami w miejscach takich jak kolana, łokcie, skóra głowy, dolna część pleców, stopy i ręce. Zmiany skórne mogą być jednak rozprzestrzenione i zajmować do 90% powierzchni ciała. Do 30% pacjentów ma zajęte przez chorobę narządy płciowe. Twarz jest zwykle wolna od zmian skórnych, z wyjątkiem miejsc sąsiadujących z włosami. Większość pacjentów ma zmiany na paznokciach o różnym stopniu. Mogą one osiągać wielkości od kropek na paznokciach, przez plamki, zmienioną chorobowo całą płytkę paznokcia i onychodystrofię, do całkowitej utraty paznokcia. Pacjenci często narzekają na szpetotę placków skórnych, niskie poczucie własnej wartości, odczucia bycia wyrzutkiem społeczeństwa, świąd i ból, szczególnie kiedy schorzenie obejmuje stopy, dłonie lub miejsca gdzie skóra może ocierać się lub stykać ze sobą. Osoby z bardziej rozprzestrzenioną łuszczycą plackowatą skarżą się na nadmierne łuszczenie skóry i wypadanie włosów.

Łuszczyca kropelkowata

Łuszczyca kropelkowata, określana też grudkową, cechuje się licznymi plamkami i grudkami na skórze, wielkości od 0,5 do 1,5 cm, znajdującymi się na górnej części tułowia i kończynach. Ten rodzaj schorzenia charakteryzuje się wczesnym wiekiem nadejścia i jest najczęstszą formą choroby u dzieci. Paciorkowcowe zakażenie gardła jest częstym czynnikiem wywołującym łuszczycę kropelkowatą. U dzieci z reguły występują samoczynne remisje, ale u dorosłych dolegliość może stać się przewlekła.

Łuszczyca krostkowa uogólniona

Łuszczyca krostkowa uogólniona jest nietypowym przejawem tej choroby skóry, którego nadejście może być stopniowe lub ostre. Charakteryzuje się seriami krost na zarumienionej skórze. Po krótkich epizodach gorączki 39 do 40 stopni następuje nowa seria krost. Pacjenci doświadczają także spadku wagi, osłabienia mięśni, hipokalcemii, leukocytozy i podwyższonego ESR (odczynu Biernackiego). Mimo iż przyczyna tego typu schorzenia jest niejasna, to znane są czynniki wywołujące, które obejmują zakażenia, ciążę, leki zawierające lit, hipokalcemię wtórną do hipoalbuminemia, kontaktowe zapalenie skóry i zaprzestanie używania glikokortykosteroidów. Łuszczyca krostkowa uogólniona wiąże się z wysokim współczynnikiem powikłań.

Łuszczyca erytrodermiczna

W łuszczycy erytrodermicznej, nie ma typowych zmian skórnych i cała powierzchnia skóry staje się wyraźnie zaczerwieniona i złuszcza się. Na to, że erytrodermia jest wtórna do łuszczycy, wskazuje obecność typowych zmian na paznokciach i zwykle, ale nie zawsze fakt, że dolegliwość raczej nie obejmuje twarzy. Ten rodzaj łuszczycy może być śmiertelny, a czynniki ją wywołujące obejmują systemowe infekcje, odstąpienie od używania silnych miejscowych lub doustnych steroidów, fototoksyczność i kontaktowe zapalenie skóry.