Rozpowszechnienie Łuszczycy

Łuszczyca występuje u około 2% światowej populacji. Rozpowszechnienie w grupach etnicznych innych niż rasa biała jest znacznie mniejsze. Częstość występowania choroby u Afrykanów, Afroamerykanów i Azjatów wynosi pomiędzy 0,4% a 0,7%. Schorzenie w równej mierze dotyka kobiet i mężczyzn. Może rozpocząć się w dowolnym wieku - od okresu niemowlęcego do starości. Pierwsze oznaki łuszczycy pojawiają się u kobiet średnio około 27 roku życia, a u mężczyzn około 29. Uznaje się generalnie dwa szczytowe okresy, w których choroba najczęściej się pojawia - jeden w wieku 20 - 30 lat, drugi w wieku 50 - 60 lat. Średnio jednak u 75% pacjentów schorzenie ujawnia się przed 40 rokiem życia. Rozpowszechnienie u dzieci jest dużo niższe - pomiędzy 0.5% a 1.1% dla dzieci do lat 16 włącznie, z szacunkowym średnim momentem pojawienia się łuszczycy u dzieci pomiędzy wiekiem 8 a 12,5 roku.

Dwóch na trzech pacjentów z łuszczycą ma lekką formę choroby, podczas gdy pozostała jedna z trzech osób cierpi na formę umiarkowanie lub mocno nasiloną. Wczesny początek schorzenia, przed 15 rokiem życia, został powiązany z cięższą formą łuszczycy. Dotyczy to zarówno zmienionej chorobowo powierzchni ciała jak i trudności leczenia przypadłości. Pacjenci, u których łuszczyca pojawiła się wcześnie mają także większe prawdopodobieństwo, że łuszczyca jest u nich chorobą rodzinną.

Od kiedy choroba pojawi się u danej osoby, pozostaje już przez resztę życia, objawiając się w nieprzewidywalnych odstępach czasu. W pewnym momencie może nastąpić samoczynne ustąpienie łuszczycy na pewien czas. Około 5% pacjentów zaraportowało czasy remisji trwające 5 lat lub więcej.